Het leven na Heel Holland bakt

SONY DSC

Irma en ik bij Heel Holland bakt 2014

Sommigen van jullie weten misschien dat ik heb meegedaan in de eerste serie van Heel Holland Bakt. Ik ben twee jaar geleden dat avontuur volledig onbevangen aangegaan. En ik heb alleen maar genoten van de eerste tot de laatste dag. De sfeer tijdens de opnames was heel erg leuk, vrolijk, gezellig, druk, vermoeiend….kortom een scala van gevoelens komen voorbij als ik weer terug denk aan die paar weken in de witte tenten in Leusden.

Opnames voor zo’n serie worden altijd eerder gemaakt dan dat ze worden uitgezonden. Het knip-en plakwerk voor zo’n programma neemt nu eenmaal tijd in beslag. Voor elke aflevering van 50 minuten werden vele, vele uren gefilmd. De opnames waren ieder weekend van zaterdag 09.00 uur tot zondagavond 18.00 uur, soms zelfs nog langer. In zo’n weekend werd dan 1 aflevering gefilmd. Nadat de serie was uitgezonden word je door veel mensen gezien als een ‘bekende Nederlander’, een gevoel dat mij volledig vreemd is. Ik was en ben gewoon Jolanda uit de omgeving van Hilversum, onderneemster, echtgenote, moeder en huisvrouw.

Met dat bekende Nederlanderschap heb ik wel een paar leuke dingen meegemaakt. Een paar maanden na de uitzending van de serie liep ik hier in het dorp boodschappen te doen bij de supermarkt. Ik had al snel in de gaten dat een meisje van een jaar of 10 mij steeds aankeek en ook volgde door de ‘straatjes van de winkel’. Dat hield ze een aardig poosje vol. Toen ik op een gegeven moment iets zocht in het schap, zag ze haar kans: ‘Mevrouw, mag ik u wat vragen?’ klonk het met een timide stemmetje. Ik draaide me naar haar toe en antwoordde: ‘Natuurlijk mag jij me wat vragen! Zeg het maar!’ Toen klonk het heel dapper na een diepe zucht: ‘Heeft u meegedaan aan Heel Holland Bakt?’ Na mijn vrolijke bevestiging rende ze al roepend van me weg: ‘Mam, mam, ze is het hoor! Het is Jojotje van Heel Holland Bakt!”.
Nou heeft dit zich redelijk vlot na de uitzendingen afgespeeld. Dus helemaal verbaasd was ik niet dat ik herkend werd. Dan afgelopen week: Tijdens het (ja alweer) boodschappen doen kwam ik ook bij de slager. Daar stond een nieuwe dame achter de toonbank. Na haar verwelkoming vroeg ze: ‘Mag ik u wat vragen? Komt u wel eens bij de slager in Oudekerk aan de Amstel?’ Nou wil het toeval dat ik daar een paar weken geleden een taart af moest geven, bij de slager in Oudekerk aan de Amstel… dus dat vertel ik haar. Na even heen en weer gepraat over bij welke slager dat dan was, bleek het een andere dan waar zij ook werkt. Dus dat was niet waar ze me van kende. Ik informeerde heel voorzichtig of ze soms de eerste serie van Heel Holland Bakt had gezien. Een paar heel grote ogen keken me aan. Ja, dat was dus waar me van kende! Toch grappig, twee jaar na dato! Het meedoen aan Heel Holland Bakt heeft leuke dingen op mijn pad gebracht. Dit soort ontmoetingen krijgen bij mij een goude randje hoor!



Eén reactie op “Het leven na Heel Holland bakt”

  1. hilde schreef:

    Haha Jojootje had je meteen herkend hoor maar alle gekheid op een stokje je taarten zijn fantastisch weet nog toen ik 50 WERD EN JIJ ALS VERRASSING EEN TAART HAd GEMAAKT ik per ongeluk binnen liep en niets in de gaten had we zullen ze gaan missen als jullie naar Oostenrijk vertrekken jij hebt er heel veel zin in maar wij zullen de gezellige verjaardagen gaan missen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *